| تبليغات | X |
سوگند به عزت و جلالم که به یقین و حتم ، امید هر کس را
که در دیگری جز من دل بسته باشد به نا امیدی خواهم کشاند
و در میان خلق ، جامه ذلت و خواری بر او خواهم پوشاند و از
نعمت قرب و نزدیکی به خود و فضل و رحمتم ، دورش خواهم
ساخت. آیا بنده من در سختی هایی که به خواست من بر او وارد
شده، به دیگری چشم امید بسته است؟
و من آن بی نیاز عطا بخشی هستم که کلید همه درهای بسته
در دست من است و در ِ خانه من به روی خواهندگان و خوانندگان
باز است.
مگر نمی دانید هر کس به مشکلی گرفتار آید ، کسی جز من ،
قادر به حل آن نیست؟؟
مگر نه آن است که آنچه از من نخواسته اند با بزرگواری
و کرم خویش به آنان عطا کردم ؟؟، پس چه شده که حل معضل
و کشف مهم خود را از دیگری می جویند و راه سوی درگاه من
نمی پویند؟
منم آن خدا که به بندگان خود پیش از آنکه بخواهند می بخشم!
آیا از من خواسته اند که نداده باشم؟؟ هرگز!
مگر جود و کرم به کسی جز من تعلق دارد....
(روایت از محمد بن عبدالله بن علی بن الحسین علیه السلام
در کتاب "عدة الداعی")
شب ها که در آغوش مادر بزرگ می خوابیدم و او با انگشت هایش
آنقدر موهایم را نوازش می کرد که مست خواب می شدم در گوشم
شعری را زمزمه میکرد که حتی وقتی او هم نبود تا آن شعر را
نمی خواندم خوابم نمی برد...
سر گذاشتم بر زمین
این زمین نازنین
کس نیاد بالین من
غیر از امیرالمومنین
حالا دیگر مادر بزرگ سالهاست که دیگر نیست ومن فهمیده ام
آدم تا یک چیز بزرگ...تا یک عزیز را از دست ندهد نمی تواند
به آن چیز بزرگ تر و عزیزتر دست یابد ...
حالا اندوه تمام از دست دادن ها را به جان می خرم چون تشنه یافتن
عشقی عظیم ترم...
امیر المومنین ای شاه مردان!
دل نا شادمان را شاد گردان
"هر کس مطلوبی دارد و طالب ِ همان مطلوب است , همت را باید
عالی کرد و طالب ِ مطلوبی شد که اگر او را بیابی و هیچ چیز نیابی ،
همه چیز را یافته باشی ، نه اینکه طالب مطلوبی باشی که اگر او را
بیابی، گویا هیچ نیافته ای"
برگرفته از کتاب " نشان از بی نشان ها"
