چیزی که بیش از هر چیز حال آدم را به جا می آورد یک خلوت است؛

خلوتی که آدم فکر کند به خودش و گریز از این "خود" و به پرهیز و دل

کندن از خیلی چیزها و وارستن... به رها شدن از خیلی چیزها که دست

و پای روح را بسته اند و جلوی پروازش را گرفته اند ، چیزی که بیش از

هر چیز به آن نیاز دارم جذبه یک عشق است.

آدم تا جذبه یک عشق ویک مراد در زندگیش نباشد نمی تواند از این دنیا

با تمام پستی هایش دل بکند و یک راهروی واقعی باشد، برای دستیابی

به آن اوج و به آن نهایت و به آن ربوبیت باید از عبودیت گذشت و برای

رسیدن به عبودیت باید مطیع بود ، باید اطاعت کرد، این مرحله همان

"شریعتی" است که می گویم، همان شریعتی که پله های طریقت است،

یک وسیله است، هدف نیست ، نباید در آن گیر افتاد و برای اینکه بتوان

 به این مرحله رسید باید عاشق بود، باید مجذوب یک جذبه الهی بود و

آیینه انعکاس انوار عشق... و برای عاشق بودن باید دنبال معرفت بود ...

معرفت را باید در این خلوت و انزوا جستجو کرد...

دلا خو کن به تنهایی که از تن ها بلا خیزد...

این ها وصیت ها و سفارش های  علی بن ابیطالب ،

برادر محمد رسول خدا و پسر عم و مصاحب اوست:...

... وصیت و سفارش میکنم به تو ای حسن – با آنکه خدا

بهترین و کافی ترین وصیست – ترا سفارش می کنم

 به آنچه سفارش پیامبر خدا به من بود.

پسر عزیزم سفارشت میکنم که نماز را در سر وقت

آن بگزاری و صدقات و زکوة مال خود را به موقع

 و به مستحقان آن بپردازی و در مسائلی که بر

توروشن نیست سکوت اختیار کنی و عدالت را چه در

 حالت خشنودی و چه هنگام خشم رعایت کنی و

نسبت به همسایگان حسن جوار داشته باشی و

میهمان خویش را گرامی داری و با رنجیدگان

 و بلا دیدگان مهربان باشی و از خویشاوندان پیوند

نگسلی و با فقیران و بیچارگان مهربان باشی و

 با ایشان نشست و برخاست کنی و جانب فروتنی

و تواضع فرو نگذاری که فروتنی والاترین عبادت است .

   پسرم! آرزوهای دور و دراز را رها کن و مرگ را

 همواره مد نظر دار و زهد و پارسایی پیشه خود ساز

 زیرا که به هر حال گروگان مرگ و آماج تیرهای بلا

و ذلیل بیماریها هستی..."

حدیث بیست و دوم از اربعین شیخ بهایی روایت

از حسن بن علی علیهما سلام

سلام

حالا که نمایشگاه سالانه کتاب آغاز شده می خواستم یکی از بهترین

و موثر ترین وعمیق ترین کتاب هایی رو که به عمرم خوندم رو

بهتون معرفی کنم . همین کتاب "نشان از بی نشان ها" تالیف علی

مقدادی اصفهانی که به شرح حال و کرامات و مقالات و طریقه

سیر و سلوک عرفانی عارف ربانی مرحوم حاج شیخ حسنعلی

اصفهانی قدس سره پرداخته...

   قبول دارم کتاب های خیلی خوبی هستند که تازه نوشته شدند و

خواننده شون رو واقعا تحت تاثیر قرار می دن ولی معتقدم ارزش

واقعی کتاب ها تو گذر زمان معلوم میشه به خاطر همین ترجیح

میدم کتاب های قدیم رو بخونم که این امتحان رو پس دادن و

ارزششون معلوم شده. کتاب های مثل "منطق الطیر" و "تذکره

الاولیا"ی عطار...

از شما هم خواهش می کنم کتاب های عمیق و موثری که تو

زندگیتون خوندید رو اینجا کامنت بذارید تا دیگران هم استفاده کنند.

ترسم که اشک در غم ما پرده در شود

وین راز سر به مهر به عالم سمر شود

گویند سنگ لعل شود در مقام صبر

آری شود ولیک به خون جگر شود

خواهم شدن به میکده گریان و دادخواه

کز دست غم خلاص من آنجا مگر شود

از هر کرانه تیر دعا کرده ام روان

باشد کزآن میانه یکی کارگر شود

ای جان حدیث ما بر دلدار بازگو

لیکن چنان مگو که صبا را خبر شود

از کیمیای مهر تو زر گشت روی من

آری به یمن لطف شما خاک زر شود

بس نکته غیر حسن بباید که تا کسی

مقبول طبع مردم صاحب نظر شود ....